بهجت گدای حسن تو شد،شهریار عشق

 فرخ آن روز که از این قفس آزاد شوم

از غــم دوری دلـدار رهــم شـاد شـوم

سر نهم بر قدم دوست به خلوتگه عشق

لـب نهم بر لـب شیرین تو فرهـاد شوم