اساسا سکولاریسم با جهان بینی و اصول اعتقادی اسلام هیچ گونه توافق و سازگاری ندارد. بر اساس جهان بینی توحیدی همه هستی عرصه حاکمیت و سلطه بلا منازع خداوندی است که آفریدگار و مالک و یگانه مدیر و مدبر سرای وجود است و هیچ عرصه ای حتی گردونه زیست و مناسبات اجتماعی انسان از سیطره ربوبی تکوینی و تشریعی او خارج نیست. در مقابل سکولاریسم به جداسازی عرصه اجتماع از گستره نفوذ و حاکمیت خداوند فتوا می دهد و این اساسا با جهان بینی الهی سازگار و موافق نیست.
فضل الرحمان می نویسد: «عرفی گرایی، تعالی و جهانشمولی کلیه ارزش های اخلاقی را نابود می کند ...عرفی گرایی ضرورتا کفرآمیز است.»
 از سوی دیگر می توان گفت که سکولاریزاسیون مبتنی بر نوعی دنیاگروی محض و غایی است درحالیکه در نگاه اسلام این جهان نه غایت فرجامین که مرحله ای مقدماتی و گذران به سوی حیات راستین و پایای آدمی است. قرآن در این باره می گوید:«... سرای آخرت حیات[راستین] است.» و نیز می فرماید:«و آخرت نیکوتر و پایدارتر است.»